“Ik weet niet of ik nog wel terug wil naar mijn werk.”

Dat zei Marieke* toen ze bij mij kwam voor loopbaanbegeleiding. Marieke is 45 jaar en werkte al jaren als verpleegkundige. Een betrokken professional die haar werk altijd serieus heeft genomen. Maar na een periode van overbelasting volgde een burn-out. Tijdens haar re-integratie begon er iets te knagen. Niet alleen de vraag: Kan ik weer terug? Maar vooral: Wil ik eigenlijk nog wel terug? Ze voelde zich vastgelopen. Alsof ze jarenlang een pad had gevolgd dat ooit logisch was, maar nu niet meer klopte. Richting voelde ze nauwelijks.

Denkpatronen
Veel mensen denken dat een loopbaantraject begint met de vraag “welke baan past bij mij?” Maar bij Marieke begonnen we anders, bij haar denkpatronen. We ontdekten dat ze erg perfectionistisch is en ook hoog scoort op conventioneel denken. Ze doet dingen zoals het hoort. Volgens de regels. Zoals het veilig voelt. Daarnaast heeft ze ook een sterke neiging tot vermijding. Geen gekke combinatie. Veel mensen die goed functioneren op hun werk hebben zo’n profiel. Maar het heeft ook een keerzijde. Als je alles goed wilt doen en het liefst risico’s vermijdt, dan wordt veranderen moeilijk. Toen Marieke dit inzicht kreeg werd ze stil. En daarna zei ze: Misschien heb ik mezelf al jaren kleiner gehouden dan nodig was. Dat was het moment waarop ons traject echt begon. Niet bij de vraag: “Welke baan past bij mij?” Maar bij een andere vraag. “Wat zou ik doen als ik mezelf meer ruimte zou geven?”

Van verstand naar verlangen
In een volgende sessie stelde ik haar de vraag: Waar droom je eigenlijk van? Het bleef even stil. Want dromen deed ze al lang niet meer. Ze was gewend om vooral verstandig en realistisch te zijn. Maar langzaam begon ze te vertellen. Over Portugal. Over de zon, de ruimte en de ontspannen manier van leven. Over het gevoel dat ze daar ervaart wanneer ze er op vakantie is. Ze zei iets wat haar zelf verraste: Misschien zou ik daar wel willen wonen. Vrijwel direct volgde de tegenreactie. Maar ja, dat is natuurlijk niet realistisch. Ze kwam met alle redenen waarom het niet kan. Te ingewikkeld. Te onzeker. Niet verstandig. We parkeerden de vraag of het mogelijk was. Eerst onderzochten we wie Marieke is, los van haar functie als verpleegkundige.

Meer dan zorgprofessional
We brachten haar competenties in kaart en ze vroeg feedback aan collega’s en vrienden.  Daaruit ontstond een helder beeld. Marieke bleek onder andere: servicegericht, sterk in organiseren, kwaliteitsgericht, doelgericht en flexibel. Eigenschappen die niet alleen binnen de zorg waardevol zijn. Naarmate ze zichzelf toestond om buiten het kader van de zorg te denken, ontstonden er steeds meer mogelijkheden. Niet alleen voor ander werk, maar misschien zelfs voor een ander leven.

Drijfveren
Vervolgens onderzochten we haar drijfveren. Wat motiveerde haar werkelijk? En wat viel op? Voor sommige mensen staat werk centraal in hun identiteit. Voor Marieke niet. Haar belangrijkste drijfveer bleek levensstijl te zijn. Haar identiteit is veel meer verbonden met hoe ze leeft dan met wat ze doet. Met de plek waar ze woont. De manier waarop ze haar dagen invult. De vrijheid en rust die ze ervaart. Het leven dat ze samen met haar man wil leiden. Ineens viel alles op zijn plek. De aantrekkingskracht van Portugal ging niet alleen over werk. Het ging over leven. En langzaam groeide het besef: Misschien wil ik de zorg wel achter me laten. Misschien wil ik echt vertrekken.

Van idee naar werkelijkheid
Samen met haar man besloot ze opnieuw naar Portugal te gaan. Niet voor vakantie, maar om mogelijkheden te verkennen. En, zoals vaker gebeurt als je ergens voor open staat, ontmoetten ze daar een makelaar. Tijdens dat gesprek kwam een nieuw idee op tafel: property management. Het beheren van woningen voor huiseigenaren. Contact onderhouden met gasten. Organiseren. Coördineren. Ervoor zorgen dat alles klopt. Hoe langer we ernaar keken, hoe duidelijker het werd dat veel van haar kwaliteiten hier perfect bij aansloten; servicegericht, georganiseerd, kwaliteitsbewust, flexibel en doelgericht. Eigenschappen die ze jarenlang als verpleegkundige had ingezet, maar die ook in een totaal andere omgeving van grote waarde bleken te zijn.

Niet zonder twijfels
Betekende dit dat alles daarna vanzelf ging? Natuurlijk niet. Er waren twijfels. Praktische vragen. Uitzoekwerk. Spannende keuzes. Maar stap voor stap besloten zij en haar man ervoor te gaan. Haar man kon remote blijven werken. Marieke begon langzaam haar nieuwe werkzaamheden op te bouwen binnen property management. En inmiddels wonen ze in Portugal. Niet alles gaat perfect, maar hun leven sluit nu beter aan bij wat voor hen echt belangrijk is.

De echte vraag
Wat mij raakt in dit soort trajecten, is dat mensen binnenkomen met de vraag: “Welke baan past bij mij?” Maar vaak blijkt er dan nog een vraag onder te liggen. In dit geval was dat een levensvraag. En de vraag die erbij hoorde: “durf ik het antwoord daarop serieus te nemen?”

*Namen, herkenbare details en omstandigheden zijn aangepast om de privacy van mijn coachees te waarborgen.