Toen een break-up zijn leven op z’n kop zette
Daan*, Data engineer, 26 jaar, goed salaris, vast contract en al een aantal jaar werkzaam bij een grote verzekeraar. Precies wat hij na zijn studie zocht. Zijn vriendin studeerde nog en samen spaarden ze voor een huis. Stabiliteit was het doel. Tot hun relatie na vier jaar onverwacht eindigde. Dat raakte hem harder dan hij had verwacht. Na de break-up werd hij geconfronteerd met een ongemakkelijke gedachte. “Naast mijn werk en mijn relatie heb ik eigenlijk weinig opgebouwd.” Door corona had hij geen uitbundige studententijd gehad. Veel studeren, weinig avontuur. En nu? Voor het eerst stelde hij zichzelf vragen waar hij nooit eerder bij had stilgestaan. “Wie ben ik eigenlijk? Wat past bij mij? Hoe wil ik mij ontwikkelen?” En misschien nog wel belangrijker: “Hoe wil ik mijn leven vormgeven?”

Kantelpunt
Met die vragen kwam hij bij mij. Wat ik mooi vond was dat hij niet alleen keek naar wat hij kwijt was, maar vooral naar wat hij wilde opbouwen. De break-up was een soort kantelpunt. Hij noemde het zelf zijn glow-up. Dat vond ik een mooie term. Voor hem ging het niet over uiterlijk, maar over groeien als mens en opnieuw ontdekken wie je bent en hoe je je leven wilt vormgeven.

De kracht van voorwaartse energie
Wat mij opviel, was de energie die vrijkwam. Veel mensen zien boosheid als iets negatiefs. Vanuit de haptonomie heb ik juist geleerd dat boosheid ook een voorwaartse kracht kan zijn. Een energie die je helpt om in beweging te komen. En precies dat gebeurde bij Daan. Waar hij op zijn 26e al een beetje in een comfortabele routine was beland, kwam hij ineens volop tot leven. Hij besloot dat het anders moest. Niet morgen. Nu.

Van afwachten naar actie
Waar hij eerder vooral afwachtte, begon hij initiatief te nemen. Hij schreef zich in voor hardloopevenementen, werd lid van een sportvereniging, plande etentjes, boekte vakanties en zocht oude vrienden weer op. Ik herken mezelf soms niet meer, vertelde hij lachend. Vroeger stelde ik dit soort dingen altijd uit of regelde mijn vriendin dit. Maar de grootste verandering zat niet in wat hij deed. Die zat in hoe hij naar zichzelf keek. Elke ochtend begon hij met dezelfde affirmatie: “Ik kan mijn doelen bereiken.” Hij hield een dagboek bij, reflecteerde meer en kwam beter in contact met zijn gevoel. Langzaam ontstond een nieuwe vraag.

Past mijn werk nog bij wie ik word?
Zijn huidige baan was prima. Maar was die nog steeds passend? Zijn collega’s waren ouder, sommigen al tegen hun pensioen. Maar het goede salaris en de uitstekende arbeidsvoorwaarden hielden hem op zijn plek. Gouden ketens, noem ik dat wel eens. Nog steeds ketens, ook al zijn ze van goud. Samen onderzochten we mogelijke vervolgstappen. Er was één richting die hem al langer aansprak: Technical IT-consultancy. Een echte carrièreswitch. Minder salaris. Misschien een aanvullende opleiding. Maar Daan bleef hangen in wat ik de rotonde noem. Niet linksaf. Niet rechtsaf. Gewoon rondjes blijven rijden. Dus besloten we iets anders te doen.

Niet nóg langer nadenken
Ik nodigde hem uit om bedrijven te bellen. Om informatie op te halen in de praktijk. Niet om direct een baan te krijgen, maar om antwoord te krijgen op drie vragen.

• Hoe aantrekkelijk ben ik nu voor deze richting?
• Wat mis ik nog aan kennis en vaardigheden?
• Welke opleiding zou mijn kansen vergroten?

Samen scherpten we met behulp van AI zijn LinkedIn-profiel aan. Hij ging bedrijven volgen, stelde vacature-alerts in. En hij begon te bellen… Iets wat hij vroeger waarschijnlijk eindeloos had uitgesteld. Maar nu niet. Zijn nieuwe overtuiging hielp hem: “Ik bereik mijn doelen.” Na een aantal gesprekken ontstond er een helder beeld. Een overstap naar een meer junior functie, mét een intern opleidingstraject, zou hem waarschijnlijk kunnen brengen waar hij wilde zijn. Tijdens een netwerkbijeenkomst (waar hij vroeger nooit naartoe zou zijn gegaan) sprak hij bovendien iemand die precies deze route had gevolgd. Dat gesprek gaf de doorslag.

Een nieuwe omgeving, een nieuwe fase
Uiteindelijk vond Daan een baan bij een jonge scale-up in de energietransistie. Met enthousiaste collega’s, veel sociale activiteiten, ruimte voor ontwikkeling en werkgeluk hoog op de agenda. Weliswaar voor een lager salaris en minder goede secundaire arbeidsvoorwaarden. Maar in een omgeving die veel beter aansloot bij de fase van zijn leven. Hij zag het als een investering in zijn toekomst.

Soms komen de mooiste cadeaus in een lelijke verpakking
Toen ik later terugkeek op zijn traject, dacht ik: Wat bijzonder dat een break-up soms het begin kan zijn van iets moois. Niet omdat het verlies prettig is. Maar omdat het je dwingt opnieuw te kijken naar wie je bent, wat je belangrijk vindt en hoe je verder wilt. Soms komen de mooiste cadeaus in een lelijke verpakking. Daan kwam niet bij mij omdat hij een nieuwe baan zocht. Hij kwam omdat zijn leven onverwacht stilviel. Juist daardoor ontstond ruimte voor nieuwe vragen, nieuwe keuzes en uiteindelijk een nieuwe richting. Misschien is dat wel de essentie van persoonlijke groei. Dat de gebeurtenissen die je nooit had gekozen, soms precies de gebeurtenissen zijn die je in beweging brengen en je uitnodigen om opnieuw te kiezen.

*Namen, herkenbare details en omstandigheden zijn aangepast om de privacy van mijn coachees te waarborgen.